Dziś: Środa, 17 Październik 2018
Pogoda w Lizbonie: , °C, Wiatr o prędkości 0 km/h ciśnienie 0
Kuchnia Portugalska
Jest niewątpliwie jedną z najbogatszych i najciekawszych kuchni na świecie. Różnorodność kuchni portugalskiej wynika z kolonialnej historii tego kraju, który miał szerokie wpływy na całej kuli ziemskiej, czerpał z dziedzictwa kulinarnego różnych zakątków świata, m.in. kuchni Japonii, Chin, Indii, Brazylii oraz swoich kolonii w Afryce (np. Angola, Mozambik oraz Wyspy Zielonego Przylądka). Z drugiej strony, potrawy kuchni portugalskiej są mało skomplikowane, często przyprawiane są jedynie solą morską i oliwą z oliwek. Ponieważ bazują na świeżych składnikach są bardzo smaczne i wyraziste.

W Portugalii warto spróbować grillowanych świeżych ryb i licznych przystawek z owoców morza, choć bardzo trudno jest się oprzeć doskonale przyrządzanym daniom mięsnym. Zawsze, doskonałym dodatkiem do obiadu lub kolacji jest butelka portugalskiego wina (tinto, branco lub orzeźwiające vinho verde). Natomiast na deser, oprócz niezwykłego bogactwa tradycyjnych słodyczy, koniecznie trzeba zasmakować wyśmienitej kawy. Podczas swojej przygody z kuchnią portugalską, nie zapominajmy o dojrzewających serach owczych, oliwkach, sezonowych owocach i różnorodnych przekąskach czyli petiscos. Będąc w Portugalii warto nie tylko spróbować typowych potraw, ale także na jakiś czas przejąć zwyczaje kulinarne Portugalczyków, którzy wręcz uwielbiają spędzać czas z bliskimi przy stole.
Dania Mięsne
Portugalia słynie z dobrych dań mięsnych, często spotkamy tutaj zaskakujące połączenia mięsa i owoców morza (Carne Alentejano - wieprzowina i muszelki amêijoas). Na uwagę zasługuje porco preto, czyli mięso z czarnych świń, szczególnie w formie presunto, czyli suszonej szynki. Portugalskie kiełbasy to chouriço, morcela, alheira, linguiça oraz paio. Często w daniach kuchni portugalskiej gości drób (także kaczka i przepiórka), koźlina, baranina oraz królik. Popularne dania to pieczone prosię (leitão), stek w sosie (bitoque, bife), bitka w sosie serwowana w bułce (bifana).
Bife to nic innego jak stek, może być wołowy, wieprzowy lub z indyka. Bife à portuguesa to stek plastrem szynki presunto i sadzonym jajkiem na wierzchu, polany pysznym sosem. Bife à café to oryginalny portugalski stek w sosie z dodatkiem kawy. Ciekawym sposobem jest samodzielne wysmażanie steka na rozgrzanym kamieniu.
Bifana to szybkie, tanie i smaczne danie serwowane w wielu portugalskich lokalach. Cienko pokrojone bitki wieprzowe smaży się na patelni i dusi w pysznym sosie. Serwowane są w bułce, doskonale smakują z portugalskim piwem.
Kurczak z grilla to ulubione danie Portugalczyków na sobotę. Przyprawiony czosnkiem, białym winem i oczywiście ostrymi papryczkami piri-piri jest jednym z tradycyjnych dań kuchni portugalskiej.
Pica-pau to portugalskie słowo oznaczające dzięcioła. W prezentowanym daniu pokrojone kawałki mięsa "dziobie" się prosto z patelni. Dobrej jakości mięso, przyprawione prostymi składnikami, doskonale smakuje z portugalskim piwem.
Danie jest połączeniem wieprzowiny i owoców morza. Dosyć zaskakujące połączenie, jednak rezultat doskonale smakuje. Danie najczęściej serwuje się posypane świeżą kolendrą oraz z pieczonymi ziemniakami.
Morcela to kiełbaska, której podstawą jest krew, podroby i tłuszcz. Aromatyczna morcela doskonale smakuje smażona, później duszona na patelni z ananasem lub kwaśnymi jabłkami.
Borego, czyli baranina jest popularnym mięsem w Portugalii. Najczęściej podawana jest pieczona lub z grilla, wcześniej marynowana w oliwie z przyprawami (czosnkiem, gożdzikami, liściem laurowym, pieprzem, słodką papryką i białym winem).
Dania Rybne
W kuchni portugalskiej szczególnie wyróżnia się zamiłowanie do ryb. Dzięki położeniu nad Oceanem Atlantyckim, Portugalia ma dostęp do świeżych ryb, szczególnie sardynek (sardinha) i makreli (carapau). Grillowanie sardynki i suszony dorsz bacalhau to niemalże symbole tego kraju. Suszonego dorsza przyrządza się tu ponoć na tysiąc sposobów. Świeże ryby najczęściej podaje się grillowane, posypane solą morską i polane oliwą z oliwek: dourada, robalo (okoń morski) czy peixe espada.
Suszony w soli dorsz, po odmoczeniu zyskuje strukturę świeżej ryby. Przyrządzany na niezliczoną liczbę sposobów jest ulubioną potrawą Portugalczyków. Bacalhau no forno to dorsz pieczony w piecu z oliwą z oliwek i czosnkiem. Często jest podawany z ziemniakami w mundurkach.
Gotowany dorsz jest , tak jak w Polsce karp, typową potrawą w okresie Bożego Narodzenia. Podczas kolacji wigilijnej serwuje się jednogarnkową potrawę Bacalhau Cozido. Składa się ona z gotowanych kawałków suszonego dorsza, gotowanej kapusty portugalskiej, marchewek, jajek oraz ciecierzycy.
Grillowane sardynki królują w Portugalii w czerwcu (szczególnie w noc Santo Antonio z 12 na 13 czerwca), lizbońska dzielnica Alfama wypełnia się wtedy ich charakterystycznym aromatem. Sardynek przed wrzuceniem na ruszt się nie patroszy, jedynie lekko posypuje solą morską. Gotowe rybki zjada się w całości, najczęściej włożone pomiędzy pajdy chleba.
Prosty sposób na smaczne i zdrowe przyrządzenie ryby. Można tak przyrządzić każdą rybę w całości (nie filet), najlepsza jest wypatroszona ryba ważąca 0.5-1 kilogram. Gruboziarnistą sól morską mieszamy z białkiem jaja kurzego i szczelnie przykrywamy nią rybę (sól nie może dostać się do środka ryby). Danie jest gotowe po około 30 minutach pieczenia w piekarniku.
Robalo, czyli okoń morski jest popularną rybą w Portugalii. Sukces na to proste danie gwarantuje przede wszystkim świeża ryba. Robalo posypany jest jedynie solą morską, można też przed zjedzeniem skropić rybę sokiem z cytryny.
Carapau czyli makrela atlantycka (Scomber scombrus) to gatunek ryby z rodziny makrelowatych. Wypatroszone, posypane solą ryby są najczęściej grillowane. Niedrogie carapau są większe od sardynki i są doskonałą alternatywą dla osób, których nie przekonuje grillowana w całości sardinha.
Składnikami tej portugalskiej sałatki są: grão-de-bico (ciecierzyca), kawałki suszonego dorsza, jajko, czosnek, oliwa z oliwek i natka pietruszki lub kolendry. Odmoczonego z soli dorsza smażymy na oliwie z czosnkiem, następnie dodajemy ciecierzyce , pokrojone gotowane jajko i posypujemy wszystko natką pieturuszki lub kolendry.
Bacalhau to suszony i solony dorsz. Jest to portugalski wynalazek: Portugalczycy w XV wieku poławiali dorsze u brzegów Nowej Funlandii i wymyślili sposób na konserwację tej ryby, by przetrwała podróż do domu. Rozpołowione dorsze były zasalane w wodzie morskiej, później suszone na słońcu. Tak przygotowaną rybę można długo przechowywać, staje się ona sucha i twarda, a po odmoczeniu w wodzie (przez około trzy dni) odzyskuje ona strukturę świeżej ryby, jednak z charakterystycznym posmakiem.
Owoce Morza
Jeśli ktoś chce spróbować świeżych owoców morza - niech zrobi to w Portugalii. Pyszne są krewetki (camarão), gotowane w wodzie z solą lub smażone z czosnkiem w oliwie. Kraby (caranguejo) podawane zazwyczaj są w formie sałatki podawanej w skorupce. Słynne potrawy z owocami morza to: Arroz de Marisco (ryż z owocami morza), Polvo à lagareiro (ośmiornica pieczona z oliwą i czosnkiem), Creme de Marisco (zupa krem z owoców morza). Słynne danie Amêijoas à Bulhão Pato, powstało na cześć portugalskiego poety Raimunda de Bulhão Pato, a jego składnikami są małże, czosnek, kolendra i oliwa z oliwek oraz sok z cytryny. W Portugalii można próbować całego bogactwa owoców morza: ostryg (ostras), pąkli (percebes), przegrzebków (vieira), omułek (mexilhão). Ciekawie przyrządzane są mątwy (choco) i kałamarnice (lulas). Najdroższe są homary i langusty (lagosta).
Prosta, smaczna potrawa serwowana w wiekszosci restauracji w Portugalii. Podstawą są świeże krewetki, w całości lub obrane (miolo de camarão). Krótko smażone na oliwie z oliwek, z dużą ilością posiekanego czosnku, doskonale smakują o każdej porze roku.
Kto chce spróbować ostryg, niech zrobi to w Portugalii. Mamy tu gwarancję , że danie będzie świeże. Świeże ostrygi podaje się na lodzie, lekko skropione cytryną. Konsystencja ostrygi jest półpłynna i galaretowata, a smak niezwykłe subtelny i delikatny. To co czujemy przede wszystkim, to posmak morskiej wody, w której żyła.
Sałatkę serwuje się w skorupce kraba. Często w restauracjach możemy dostać to danie na przystawkę. Nadzienie zrobione jest ze zmiksowanego mięsa kraba, majonezu, jajka i warzyw z octu. Przystawka serwowana jest najczęściej na zimno.
Nazwa tych niezwykłych skorupiaków po polsku brzmi "pąkle kaczenice". Jadalną częścią jest różowo-fioletowy mięsień, którym pąkle są przytwierdzone do skał. Uchodzą za dość ekskluzywne owoce morza, w Portugalii są bardzo cenione i jadane podczas specjalnych okazji.
Pyszne, proste danie z ośmiornicy. Danie podawane jest na ciepło, z ziemniaczkami z pieca, polane ciepłą oliwą z oliwek. Kluczem do przygotowania miękkiej ośmiornicy jest wcześniejsze jej zamrożenie, później gotowanie w wodzie z cebulą w łupinie.
Choco frito to smażone w głębokim tłuszczu mątwy. Najlepsze choco frito znajdziemy w Setúbal, miejscowości oddalonej około 50 km od Lizbony. W mieście jest mnóstwo restauracji, które specjalizują się w przygotowywaniu właśnie tego dania.
Portugalskie Przekąski (Petiscos)
Portugalskie przekąski to petiscos. Popularne na przyjęciach, ale także na co dzień, w przerwie między posiłkami. Typowe petiscos to: pastéis de bacalhau (krokiety z dorsza), rissóis de camarão (zasmażane pierogi z krewetkami) czy empada de galinha (babeczka z ciasta z nadzieniem z kurczaka).
Oliwki są doskonałe jako przekąska, są także popularną przystawką w portugalskich restauracjach. Kolory oliwek są różne: od zielonego, szarego, złotego, jasnego brązu po purpurę i czerń. , purpurowe lub czerni. Im ciemniejszy owoc, tym bardziej dojrzały.
Typowo portugalska przekąska, którą można kupić w prawie każdej pastelarii w dziale "salgados". Rissóis de Camarão w środku mają pyszny sos i miolo de camarão, czyli obraną krewetkę.
Jest to słynna portugalska przekąska, która ma w składzie suszonego bacalhau, ziemniaki, jajko oraz kolendrę lub pietruszkę. W centrum i na południu Portugalii na potrawę tą mówi się pastéis de bacalhau, na północy zaś bolinhos de bacalhau.
Presunto to solona, naturalnie suszona szynka. Cena tej, krojonej w cieniutkie plasterki szynki, potrafi osiągać nawet 200 euro za kilogram. Głównymi rodzajami tych szynek w Portugalii są: presunto de Chaves e Terras do Barroso w regionie Trás-os-Montes oraz presunto alentejano (nazywane także porco preto ibérico), które w Olivença nazywane jest "Jimão".
Tłumacząc na język polski nazwę tej potrawy możemy być zaskoczeni. Peixinhos da horta oznacza Rybki z grządki, ogródka. To nic innego jak fasolka szparagowa smażona w cieście.
Pataniscas to smaczne przekaski, czasem traktowane są jako małe dania. Pataniscas de bacalhau to placki z dorsza, z cebulą i świeżą pietruszką.
Sery
Portugalia słynie z doskonałych, tradycyjnych serów. Produkowane z mleka owczego (ovelha), krowiego (vaca), koziego (cabra) lub mieszanek (na przykład Quejio de vaca e ovelha). Sery wytwarza się według tradycyjnych przepisów, często w małych, rodzinnych manufakturach. Najsłynniejsze sery dojrzewające to: ser pochodzący z Serra de Arrabida - Queijo de Azeitão, owczy ser z Gór Estrela - Queijo Serra da Estrela, Queijo de Nisa oraz pochodzące z wysp Queijo do PicoQueijo de S. Jorge. Miękki biały ser requeijão (odpowiednik polskiego twarogu) jest w smaku słodko-słony.

W celu zachowania regionalnych tradycji wytwarzania serów utworzono Áreas Geográficas de Produção, czyli Geograficzne Obszary Produkcji. Aktualnie jest ich w Portugalii jedenaście. Powstają w nich sery oznaczone symbolem DOP (Denominações de Origem Protegida).
W Serra da Arrabida produkuje się jeden z najlepszych owczych serów w Portugalii Queijo de Azeitão, tradycja wyrabiania tego sera sięga roku 1830. Główni producenci skoncentrowani są w Quinta do Anjo, niedaleko miejscowości Palmela.
Quejio curado to typowy ser dojrzewający, który powinien dojrzewać co najmniej 20 dni i nabyć lekko żółtawego odcienia. Z upływem czasu ser robi się twardszy i lżejszy.
Owczy ser z portugalskich gór Serra da Estrela wyrabiano już w XII wieku, co czyni go serem o najdłuższych tradycji w kraju. Gościł na królewskich stołach, był wspominany w dziełach dramaturga Gil Vicente w XVI wieku. Do dziś produkuje się go w tradycyjny sposób.
Ciastka i Słodycze
Słodycze portugalskie są charakterystyczne dla poszczególnych regionów, prawie każde miasteczko posiada jakąś swoja słodką specjalność (doces tipicos). Większość słodyczy ma rodowód klasztorny (doces conventuais). Zakonnicy białek jaj używały do bielenia habitów, a z pozostałych żółtek powstawały słodkości. Maurowie, którzy przebywali na portugalskich ziemiach przeszło 400 lat, także mieli wpływ na poziom słodkości portugalskich słodyczy, o których można powiedzieć, że przypominają nieco arabskie słodycze.

Cukiernie (pastelarias) i słodkości są w Portugalii wszechobecne. Przechodząc uliczkami miasteczek w powietrzu często unosi się słodki zapach pieczonego ciasta i kawy. Głównymi składnikami słodkości są żółtka, cukier, migdały, cytrusy. Po posiłku obowiązkowy jest deser (sobremesa), a później kawa. Najsłynniejszym portugalskim ciastkiem jest pasteis de belém (pasteis de nata). Tradycyjne desery to mus czekoladowy (mousse de chocolate), mleczny krem o konsystencji budyniu (creme de leite) oraz słodki ryż (arroz doce).
Najsłynniejsze portugalskie ciastko. Oryginalne pod nazwą Pastéis de Belém, serwowane tylko w lokalu Fábrica dos Pastéis de Belém, znajdującym się niedaleko Mosteiro dos Jerónimos. Podawane są na ciepło, najlepiej smakują posypane cynamonem i cukrem pudrem.

Są to słodycze pochodzące z bajkowego miasteczka Sintra. W pastelarii Piriquita serwuje się najlepsze, podawane na ciepło Travesseiros. Są to ciastka z ciasta francuskiego, jak wskazuje nazwa, uformowane są w kształty przypominające poduszeczki. Nadzienie jest bardzo słodkie, zawierając zmielone migdały.
Queijada to małe ciasteczko, na zewnątrz chrupiące, w środku wypełnione masą składającą się z trzech gatunków sera, mąki, cukru i cynamonu. Z najlepszych queijadas słynie miasteczko Sintra ze swoją Fábrica das Verdadeiras Queijadas da Sapa.
Pudim de caramelo to bardzo słodki tradycyjny deser, polany aromatycznym karmelem. Główne składniki to jaja i słodkie mleko skondensowane.
Słynny lokal - Fábrica dos Fofos de Belas, to rodzinny interes, w którym Fofos de Belas oficjalnie produkuje się nieprzerwanie od 1850 roku. Lokal należy do rodziny Liberdade Fonseca już ponad 200 lat i przez ten czas niewiele się tu zmieniło. Urocze niewielkie marmurowe stoliki, piękne krzesła obite skórą, stare regały i lady nadają temu miejscu niepowtarzalny klimat. Słynne ciastka to nic innego jak okrągłe biszkopty (pão-de-ló) przekładane słodkim mlecznym kremem.
Te tradycyjne ciastka możemy spotkać w pastelarias w całej Portugalii. nazwa oczywiście przywodzi na myśl klasztorne pochodzenie tych słodkości. Jezuitki to maślane, kruche ciasto przełożone kremem z żółtek jaj, przykryte słodką bezą z ubitych białek i cukru. Ciastka najczęściej mają formę trójkątów.
Jest to tradycyjne ciasto, popularne pomiędzy Bożym Narodzeniem a Świętem Trzech Króli. Składnikami ciasta w formie obwarzanka są: białe ciasto drożdżowe oraz suszone i kandyzowane owoce (głównie rodzynki). Podczas przygotowania, w cieście umieszcza się ziarno bobu - kto je znajdzie podczas jedzenia funduje następne Bolo Rei.
Tradycyjne ciastko ryżowe, które dostaniemy w większości portugalskich pastelarii. Charakterystyczne Bolo de Arroz formowane jest w wysokie babeczki owinięte paskiem pergaminu z nazwą ciastka. Podstawą do upieczenia tego ciastka jest mąka ryżowa.
Ovos moles produkuje się głównie w Aveiro, jednak słodyczy tych można skosztować w całej Portugalii. Świeża masa z żółtek jaj zmieszanych z cukrem zamknięta jest w cieniutkim opłatkowym cieście (hostii). Tradycyjne Ovos Moles de Aveiro mają kształt muszli, koników morskich, ryb czy baryłek.
Tarta migdałowa to pyszne ciastko: kruchy spód, słodka masa migdałowa w środku, a na wierzchu lekko prażone migdały.
Ciasteczka ze słodkich ziemniaków są popularne w Portugalii w okresie Bożego Narodzenia i Nowego Roku. Batata doce (słodkie ziemniaki) są dostępne w sprzedaży cały rok. Ciasteczka broa castelar są bardzo słodkie i niezwykle sycące.
Ciasto czekoladowe jest popularnym w Portugalii deserem. Serwowane jest w wielu formach i postaciach, ale najważniejsze jest, że zawiera mnóstwo czekolady.
Przybierające różne kształty i kolory słodycze , których głównym składnikiem są migdały i cukier, są typowe dla regionu Algarve. Poza Portugalią znane są jako docinho de marzipan, czyli po prostu marcepany.
Tarte de Laranja to proste w przygotowaniu, aromatyczne ciasto. Pachnące cytrusami, o intensywnie pomarańczowym kolorze na pewno przywoła wiele ciepłych myśli o słonecznej Portugalii.
Ten tradycyjny i popularny portugalski deser jest prosty w przygotowaniu. Odpowiedni ryż gotowany jest z mlekiem, masłem, żółtkami i cukrem. Z nutką cytrusów (startej skórki cytryny), posypany cynamonem jest dobrym pomysłem na zwieńczenie posiłku.
Sonhos de cenoura przypominają trochę polskie racuchy, pączki, jednak posiadają piękny pomarańczowy kolor i aromat cytrusów. Są bardzo popularne w Portugalii w okresie Bożego Narodzenia.
Kawy
W Portugalii kawiarnie są bardzo ważnymi miejscami, gdzie ludzie przychodzą o różnych porach dnia. Portugalska kawa na pewno zadowoli smakoszy, mamy tu pewność, że otrzymamy napój najlepszej jakości (nie ma mowy o słabej kawie czy o wątpliwych walorach smakowych). Ponoć sekretem jest woda, w Lizbonie woda jest bardzo dobrej jakości, dzięki czemu dobra jest i kawa. Kawy w Portugalii sprzedaje się naprawdę dużo, najlepiej smakuje w miejscach, gdzie ekspresy do kawy pracują prawie non stop. Cena filiżanki kawy waha się ona od 0.5€ za espresso do 1.20€ za dużą kawę z mlekiem. Kawa z portugalskich palarni nie jest kwaśna, nie ma też posmaku spalenizny.

Amatorzy kawy mogą wybierać spośród różnych sposobów jej podawania. Najpopularniejsza jest Café (nazywana też w Lizbonie Bica). Jest to bardzo mocna czarna kawa typu esperesso, podawana w maleńkiej filiżance. Często Portugalczycy sypią do tej kawy dużą ilość cukru. Jest też Carioca, czyli Café osłabione dodatkowo dolaną wodą. Café americano to czarna kawa podawana w większej filiżance. Dla wielbicieli kawy z mlekiem jest spory wybór: Cafe pingado (Café z kroplą mleka), Meia de leite (kawa z mlekiem, pół na pół, podawana w większej filiżance), Garoto (mała filiżanka kawy z odrobiną mleka), Galão (wysoka szklanka kawy z mlekiem).

Najpopularniejszą kawą w Portugalii jest Café (nazywana też Bica). Jest to bardzo mocna czarna kawa typu esperesso, podawana w maleńkiej, podgrzewanej filiżance. Często Portugalczycy sypią do tej kawy dużą ilość cukru i popijają szklanką wody (która jest serwowana w kawiarniach za darmo).
Café pingado to najczęściej kawa z łagodzącą jej smak kroplą mleka. Podawana jest w małej filiżance, tak jak espresso. Może występować w innej wersji, z kroplą "czegoś mocniejszego", na przykład portugalskim brandy Macieira.
Café Galão (czytaj galę) to duża kawa z mlekiem, podawana w wysokiej szklance ze specjalną "długą" łyżeczka do mieszania kawy z cukrem. Galão przypomina włoską Latte, z ta różnicą, że portugalska kawa zazwyczaj nie ma pianki.
Firma powstała w 1961 roku w Campo Major, w regionie Alentejo. Jej założycielem i właścicielem jest Manuel Rui Azinhais Naibeiro, pasjonat kawy. Kawa ma doskonałą jakość i walory smakowe. Kawa marki Delta jest ceniona na całym świecie.

Kawa parzona jest z ziaren brazylijskiej marki "A Brasileira". W lokalu o tej samej nazwie, znajdującym się na Chiado (przy Rua Garrett 120-122) najlepiej wypić kawę przy ladzie, jak czyni to większość Portugalczyków. Piękne wnętrze, które było kiedyś sklepem sprzedającym produkty z Brazylii, doskonale komponuje się ze smakiem tej mocnej kawy.
Smak tej kawy zaspokaja najbardziej wybredne podniebienia, a żółte logo firmy znane jest nie tylko w Portugalii. Kawa po zaparzeniu ma doskonały smak i aromat, wyselekcjonowane ziarna Arabiki i Rebusty (pochodzące z byłych kolonii portugalskich) zmieszane są ze sobą w idealnych proporcjach.
Café Sical to Popularna i lubiana w Portugalii kawa, której historia sięga roku 1947. W swojej ofercie ma kawy pochodzące z Ameryki Południowej, Azji, Australii i Oceanii oraz Afryki.
Owoce i Warzywa
Portugalia, dzięki dobrym połączeniom z Brazylią, zaopatrywana jest w świeże warzywa i owoce egzotyczne. Bez problemu kupimy tu papaję, mango, marakuję, także słodkie ziemniaki, maniok czy banany chlebowe. Na Azorach rosną wspaniałe ananasy, a na Maderze aromatyczne banany. W Portugalii najpopularniejszym owocem są oczywiście pomarańcze. Jako kraj winnic, można było by spodziewać się tu raju dla miłośników świeżych winogron. Nic bardziej mylnego, ciężko w sklepach o tanie winogrona, zbiory zazwyczaj służą do produkcji wina. Warzywa nie są częstym gościem na portugalskich stołach. Dziwić może natomiast zamiłowanie do różnego rodzaju zieleniny: liści rzepaku, liści rzepy, rukwi wodnej (nabiça, grelo, agrião).
Piri-piri jest często używane w daniach kuchni portugalskiej, szczególnie popularny jest bardzo ostry sos z suszonych papryczek. Papryczki te popularne są także w byłych koloniach portugalskich: Angola, Cabo Verde, Brazylia, Mozambik.
Są to obrane z twardych łusek nasiona pinii (gatunek sosny, łac. Pinus pinea). Są to drogie orzechy, jadane w Portugalii w formie przekąski, wchodzące w skład wielu portugalskich słodyczy.
W Portugalii większość zbiorów świeżych winogron przeznaczana jest na produkcję wina. W sklepach można kupić najczęściej hiszpańskie winogrona.
Pomarańcze, czyli laranjas, rosną w całej Portugalii, jednak najlepsze są z południa kraju - regionu Algarve. Owoce drzew pomarańczowych dojrzewają w grudniu, wczesną wiosną obsypane są białymi, intensywnie pachnącymi kwiatami. Ze świeżych pomarańczy zazwyczaj wyciska się sok (sumo de laranja). Powszechnie używa się też skórki tego owocu, do różnych słodyczy i wypieków.
W Portugalii rosną banany, słynne się te z z wyspy Madera. Łagodny klimat sprawia, że sprowadzone tu tropikalne bananowce świetnie się na wyspie przyjęły i stopniowo wypierają nawet rodzimą roślinność. Banany są dość małe, ale bardzo aromatyczne i słodkie.
Nespera to Eriobotrya japonica, czyli Nieśplik japoński. Sezon na te owoce w Portugalii przypada letem (czerwiec), pojawiają się wtedy w sklepach i na ulicznych straganach, można je też zrywaę prosto z drzew. Owoce zjada się ze skórką, na surowo. Nespery mają doskonałe właściwości: działają przeciwzapalnie, zawierają witaminy A i B, potas i magnez.
W Portugalii dostać można bez problemu świeżą papaję z Brazylii. Skórka dojrzałej papai powinna być żółta, a owoc miękki. Owoce zawierają dużo karotenów, witaminy C, A, oraz witamin z grupy B. Ma właściwości odchudzające, wytrawiające. Po usunięciu pestek często podawana jest skropiona sokiem z cytryny.
Maracuję zjada się na surowo, wybierając łyżeczką pestki, które otacza aromatyczny, orzeźwiający miąższ o smaku słodko-kwaśnym. Dojrzały owoc ma owalny kształt i jest purpurowy. Skórka mocno dojrzałego owocu może być sucha i pomarszczona. W Portugalii można kupić świeże owoce sprowadzane z Brazylii.
Flaszowiec łuskowaty (Annona squamosa L.) jest popularnym w Portugalii owocem, można go dostać w sklepach w ciągu całego roku. Dojrzałe owoce są aromatyczne, można je jeść na surowo a także robić z nich przetwory.
Prosty, doskonały sposób na przyrządzenie papryki, a przede wszystkim pozbycie się z niej skórki to papryka pieczona na grillu. Papryka musi być w całości (wewnątrz gotuje się na własnej parze). Po dokładnym "spaleniu" papryki wrzucamy ja do zimnej wody. Następnie obieramy ją z czarnej skórki, która praktycznie odchodzi sama. Paprykę kroimy w wąskie paseczki, dodajemy oliwy z oliwek i vinagre.
Sezon na kasztany rozpoczyna się w Portugalii w połowie października. To właśnie wtedy odbywa sie zbiór kasztanów, a ulice Lizbony wypełniają się dymiącymi straganami, gdzie można kupić pieczone na węglu drzewnym i posypane solą morską kasztany. Festa da Castanha (São Martinho), czyli Święto Kasztanów obchodzone jest tu 11 listopada, w dzień Świętego Marcina.
Napoje Bezalkoholowe
Agua das Pedras to słynna na całym świecie portugalska woda mineralna. Charakterystyczne są zielone butelki, a smak wody porównywany jest do najlepszych francuskich wód mineralnych. Naturalnie gazowana woda jest niezwykle bogata w cenne dla organizmu minerały.
Likiery i Nalewki
LBV, Ruby, Tawny, Vintage - to typy tego portugalskiego trunku. Winogrona służące do produkcji wina porto mogą być zbierane tylko na zboczach doliny rzeki Douro. Zebrane grona są miażdżone, fermentowane, następnie dodawany jest spirytus aguardente. Tak powstaje wino porto, o zawartości alkoholu 18–22%.
Do produkcji tego likieru służą wiśnie z okolic miasteczka Óbidos, które zbiera się w odpowiednim momencie dojrzewania. W Óbidos wyrabianie domowej ginjinhii jest tradycją kultywowaną od wieków. Spacerując uliczkami miasta możemy skosztować tego specjału podawanego w kubeczkach z czekolady.
Moscatel jest słodkim, wzmacnianym winem, które minimum 3 lata przechowywane jest w dębowych beczkach. Lampkę wina Moscatel pije się najczęściej po posiłku. Ten z Setúbalu cieszy się największym powodzeniem. W lampce tego wina można poczuć różne aromaty: wanilii, karmelu, suszonych śliwek czy winogron.
Historia tego trunku sięga XIX wieku, kiedy to likier był produkowany przez aptekę w Lousã, jako lekarstwo na problemy z bólami brzucha. Słodki Licor Beirão produkowany jest na bazie cynamonu, tymianku, lawendy i eukaliptusa, zawiera 22% alkoholu.
Mapa Strony
login
hasło
 
nie masz konta - zarejestruj się
masz konto - zapomniałeś hasła?
SPOŁECZNOŚĆSOCIAL NETWORK
POLECAMY
MINI Słownik
Wszystkie zdjęcia oraz materiały z polskiego przewodnika po Lizbonie i Portugalii są chronione prawem autorskim.
Kopiowanie oraz wykorzystanie materiałów, które znajdują się na tej stronie jest możliwe wyłącznie w porozumieniu i za zgodą autorów.
© 2008-2018 fotolizbona.pl